Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

ΑΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ : Τ' ΑΠΑΡΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΩΜΗΩΣΥΝΗΣ..


Η ΑΓΙΑ ΛΙΘΟΠΟΛΗ ΤΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ
(Τελευταίο κεφ.)

1. Το εν Ελλάδι κανονικό-νομικό
καθεστώς των Ιερών Μονών

  Η ΚΑΛΎΤΕΡΗ κατανόηση του θέματος της ιερότητας του χώρου των Αγίων Μετεώρων απαιτεί να τονισθεί, εν συντομία και το νομικό καθεστώς των εν Ελλάδι Ορθόδοξων Ιερών Μονών.
   Είναι γνωστό και αναμφισβήτητο ότι και οι Μοναχοί είναι Έλληνες Πολίτες, όπως όλοι οι Έλληνες, και, επομένως, απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα του πολίτη και είναι ίσοι έναντι του Νόμου (άρθρα 2 και 4 του Συντάγματος). Μεταξύ των δικαιωμάτων αυτών συμπεριλαμβάνονται πρωτίστως και οι θεμελιώδεις ανθρώπινες ελευθερίες, τις οποίες πραστατεύουν τόσο το Σύνταγμά μας όσο και οι Διεθνείς Συμβάσεις (Σύμβαση της Ρώμης, Τελική Πράξη του Ελσίνκι, ΟΗΕ, κλπ ). Συνεπώς, αυτό που τουλάχιστον μπορούν να αξιώσουν και οι Μοναχοί για τον εαυτό τους και τις Ιερές Μονές στις οποίες κατοικούν, είναι ο σεβασμός των θεμελιωδών ελευθεριών τους, σαν Έλληνες πολίτες (θρησκευτική ελευθερία, κοινωνική και οικονομική ελευθερία, προστασία της ιδιοκτησίας τους, της προσωπικότητάς τους κλπ )(άρθρα 4-25 του Συντάγματος) και η ανάλογη προστασία τους, εν όψει μάλιστα δυό αναμφισβήτητων γεγονότων, τα οποία δεν μπορούν επ' ουδενί λόγω να παραγνωρισθούν ή να παραθεωρηθούν, δηλαδή :
α) Το γεγονός ότι η ιστορική πορεία του Έθνους και η Ορθόδοξη Εκκλησία υπήρξαν αλληλένδετα, και
β) Το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ανήκει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία είναι και η επικρατούσα (άρθρο 3 του Συντάγματος) και επιβάλλει στον κοινό νομοθέτη να παίρνει τα απαραίτητα νομοθετικά μέτρα, ώστε η Ορθόδοξη Θρησκεία να παραμείνει επικρατούσα, δηλαδή Θρησκεία της πλειοψηφίας.
   Οι Ιερές Μονές, σύμφωνα με το νόμο 590/1977 (άρθρο 1 παρ.1 και άρθρο 39), είναι θρησκευτικά καθιδρύματα και υπόκεινται στην Εκκλησία της Ελλάδας και ακολουθούν τον χαρακτηρισμό της Εκκλησίας. Η Εκκλησία της Ελλάδας και οι Ιερές Μονές της είναι Ν.Π.Δ.Δ. μόνον κατά τις νομικές τους σχέσεις (άρθρο 1 παρ.4 του Ν.590/71), δηλαδή για τις ανάγκες των συναλλαγών. Στην ουσία, όμως, κατά την φύση τους, είναι θεία και θρησκευτικά καθιδρύματα.
                 
                                   ******

     Η Εκκλησία της Ελλάδας και οι Μονές της έχουν τις ρίζες τους στην εκτός Ελλάδας περιοχή, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και προϋπάρχουν της συστάσεως του Ελληνικού Κράτους (1830). Δεν είναι Κυβερνητικοί ή Κρατικοί Οργανισμοί ή άλλης φύσεως Οργανισμοί ή γνήσια Ν.Π.Δ.Δ., ώστε να μπορούν να επεμβαίνουν στη διοίκησή τους ή την λειτουργία τους ή στην οικονομική τους διαχείρηση τρίτοι.
   Η νομική αυτή θέση είναι πάγια στην Ελληνική Νομολογία και αναγνωρίστηκε από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εδρεύει στο Στρασβούργο, κατά εφαρμογή της Διεθνούς Συμβάσεως της Ρώμης, περί προστασίας των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με την ιστορική απόφαση της 5ης Ιουνίου 1990 επί προσφυγών των Ελληνικών Ιερών Μονών, με την οποία απέρριψε τους αντίθετους ισχυρισμούς της Ελληνικής Πολιτείας.
    Το σύστημα της διοίκησης των Ιερών Μονών είναι αποστολο-παράδοτο και καθορίζεται από τους Ιερούς Κανόνες και τα τυπικά τους, δηλαδή τους εσωτερικούς κανονισμούς τους.
   Οι Ιερές Μονές έχουν την ιδιαίτερη θέση τους μέσα στην Εκκλησία. Δεν πρέπει να παραγνωρισθεί, ότι ιστορικώς ξεκίνησαν σαν κατοικίες κάποιων πολιτών, των Μοναχών. Τον προέχοντα και κύριο αυτό χαρακτήρα τους, σαν ιερών κατοικιών, ουδέποτε τον έχασαν, αλλά τον διατηρούν μέχρι σήμερα και τον μεταβιβάζουν κατά αδιάκοπη συνέχεια. Σήμερα, μάλιστα, και με το Σύνταγμά μας και με την Σύμβαση της Ρώμης, περί προστασίας των θεμελιωδών ανθρωπίνων ελευθεριών, κατοχυρώνεται η νομική αυτή θέση, ότι δηλ. είναι οι κατοικίες των Μοναχών. Οι Μονές είναι οι κατοικίες, τα σπίτια των Μοναχών. Έχουν χαρακτήρα ιδιωτικό. Δεν είναι δημόσιοι χώροι. Συνεπώς, η ιδιοκτησία, τα κτιριακά συγκροτήματα των Μονών και η κινητή και ακίνητη περιουσία τους ανήκουν στους Μοναχούς τους. Οι Ιερές Μονές, δηλαδή, είναι ζωντανοί χώροι που κατοικούνται από πρόσωπα-Έλληνες πολίτες.
                                                      *******
 

  Η ιδιοκτησία των Μοναχών έχει μακραίωνη ιστορία και τίτλους, που χάνονται στα βάθη του παρελθόντος, και μεταβιβάζεται αδιάπτωτα, μέσω της Εκκλησίας, στους Μοναχούς. Συνεπώς, είναι λανθασμένη νομικά και αντισυνταγματική και παρά τους Ιερούς Κανόνες η θέση και η αντίληψη ότι οι Ιερές Μονές δεν έχουν ιδιοκτήτη ή ότι ανήκουν στον καθένα ή ανήκουν αόριστα στο Κράτος ή την τοπική αυτοδιοίκηση ή στο λαό, γενικά και αφηρημένα.
    Από την Ρωμαϊκή εποχή, όπως επισημαίνει στο περισπούδαστο σύγγραμμά του ''Το Ρωμαϊκό Δίκαιο'' ο αείμνηστος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Πετρόπουλος, και από την επικράτηση του Χριστιανισμού τα Ιερά ανήκουν ''κατά κυριότητα και ιδιοκτησίαν'', στην Εκκλησία. Επομένως, δεν υφίσταται θέμα αμφισβήτησης της κυριότητας. Και είναι αλήθεια ότι η Αγία μας Εκκλησία έχει αδιάπτωτη συνέχεια και διαδοχή, με τέτοιο τρόπο ώστε η ιδιοκτησία των Μονών, όσο παλαιές ή διαλελυμένες ή σε κατάσταση ερειπίων κι αν βρίσκονται, ανήκει στην Εκκλησία και, μέσω αυτής, στους Μοναχούς.
    Οι Ιερές Μονές, σαν κατοικίες των Μοναχών, προστατεύονται, όχι μόνο ως προς το άσυλό τους, από το Σύνταγμα (άρθρο 9) και τις Διεθνείς Συμβάσεις, αλλά και ως προς την ιδιοκτησία τους.
   Συνέπεια των ανωτέρω είναι ότι οι Ιερές Μονές κυριαρχικώς ασκούν τα δικαιώματά τους, από νομικής πλευράς, και θεοφιλώς εργάζονται τα κατά τους Μοναστικούς κανόνες και τα τυπικά τους επιβαλλόμενα έργα τους (διακονήματα, φιλοξενία προσκυνητών, φιλανθρωπία, υποδοχή ή άρνηση αδείας εισόδου, περίθαλψη ασθενών κλπ.), τα τελευταία δε, όχι κατά νομική επιταγή.
   Κατ' ακολουθίαν, όταν ζητείται η προστασία του χώρου των Μετεώρων και η ανακήρυξή του σε ιερό, σαν ενιαίας περιοχής, αυτό θα πρέπει να γίνει στα πλαίσια της συνεργασίας της τοπικής Εκκλησίας, των Μονών και της Πολιτείας (άρθρο 2 του Ν.590/77), ένεκα λόγων που καθιστούν προφανή την ωφέλεια από αυτήν την ανακήρυξη και επιβάλλουν τη διαφύλαξη του συγκεκριμένου χώρου.
    Η υποχρέωση αυτή της Πολιτείας, εκτός από ηθικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό καθήκον, αποτελεί και διεθνή νομική υποχρέωσή της, μετά την, κατά τη χρονιά 1988, ένταξη των Μετεώρων στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ και την Παγκόσμιας Φυσικής και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, που ισχύει από τη χρονιά 1972.
  Τα ανωτέρω συνεπάγονται ότι κάθε επέμβαση στην περιοχή της Μοναστικής Πολιτείας των Αγίων Μετεώρων πρέπει να συνάδει απαραιτήτως προς τη σύμφωνη γνώμη των Μοναχών, προς το Σύνταγμα, τους νόμους της Πολιτείας και τις Διεθνείς Συμβάσεις της Χώρας μας.

2. Κίνδυνοι αλλοτρίωσης του Ιερού Χώρου των Μετεώρων

   Σε μιά εποχή κατ' εξοχήν υλιστική και καταναλωτική, διαισθανόμενοι την ακόρεστη βουλημία αδιστάκτων κύκλων και μενονωμένων προσώπων, καιροσκόπων και κερδοσκόπων, που επιθυμούν να διεισδύσουν στην ευρύτερη γη των ιερών βράχων των Μετεώρων ή αδεξίων οραματιστών, ανευθύνων έναντι της Ιστορίας και της Παραδόσεως, εκπέμπουμε σήμα κινδύνου προς τους κρατούντες και - πριν είναι αργά - κάνουμε επείγουσα έκκληση, για προστασία του χώρου.
   Η μοναδικότητα, στον κόσμο ολόκληρο, του πολύμορφου λίθινου συγκροτήματος των Αγίων Μετεώρων, της Ακροπόλεως αυτής της Ορθοδοξίας και προμετωπίδας του Ανατολικού Χριστιανισμού, αποτελεί υπόδειγμα σοφής ισορροπίας ανθρώπου και φύσης, τόπο, δηλαδή, στον οποίο η ανθρώπινη παρουσία δεν καταχράσθηκε την προνομιακή της θέση στη δημιουργία του Θεού, δεν ανέτρεψε το φυσικό οικοσύστημα και δεν παραμόρφωσε την ωραιότητα του τοπίου, αλλά ανέταξε τα δημιουργήματά της (τις Ιερές Μονές, δηλαδή) στο χώρο, με ιδιαίτερη ευαισθησία και στοργή και με μοναδική αισθητική και σεβασμό προς αυτόν, ώστε να προβάλλεται η ιερότητα και πνευματικότητα του χώρου της Αγίας Λιθοπόλεως και να μη διαταράσσονται οι ισορροπίες.
   Ακριβώς, αυτή η μοναδικότητα του φυσικού περιβάλλοντος, που αρμονικά συνταιριάζεται με το μεγαλείο των Ιερών Μονών, και η αυστηρότητα της ιερότητας του ευρύτερου χώρου, αποτελούν αυτό που επιζητεί ο επισκέπτης, κάτι που δεν βρίσκει στους σύγχρονους σχεδιασμούς και μελέτες που τον κατακλύζουν. Αυτή η μοναδικότητα, που προεκθέσαμε, αποτελεί την πεμπτουσία που πολλοί, δυστυχώς, με το ''προοδευτικά'' τους σχέδια, εν ονόματι του κακώς νοούμενου προοδευτισμού, επιζητούν να εξαφανίσουν, ευαγγελιζόμενοι έναν ''τουρισμό'' με επικεφαλή προοπτική και καταστροφική επίδραση σε αξίες, στις οποίες αρμόζει περισσότερος και μεγαλύτερος σεβασμός.
    Δεν διστάζουμε να επισημάνουμε και να καταγγείλουμε προς κάθε κατεύθυνση τις διάφορες τάσεις και επιδιώξεις πολλών, που γεωμετρικά αυξάνουν στον περίγυρο της Μετεωρίτικης Ιερής γης, με σαφείς προσανατολισμούς και ακόρεστες επιθυμίες εκμετάλλευσης ή και καταπάτησής της, για εύκολο, γρήγορο και υπερβολικό κέρδος, χωρίς να ενδιαφέρονται για τις όποιες βλαπτικές και παραμορφωτικές συνέπειες, που θα επέλθουν εξ αιτίας αυτών των ανεξέλεγκτων συμπεριφορών στον ιερό χώρο.
   Δεν μπορούμε να αντιπαρέλθουμε τη θλιβερή τακτική,που ακολουθείται και που τελευταία πήρε τις διαστάσεις συρμού και τη μορφή αθεράπευτου συνδρόμου, την άκριτη, δηλαδή, εμπορευματοποίηση και την αλόγιστη καπήλευση του αγιογέννητου όρου ''Μετέωρα'', ακόμη και στις πλέον απίθανες εμπορικές δραστηριότητες (π.χ. Ράδιο Μετέωρα, Ξενοδοχείο Μετέωρα, Μπετόν Μετέωρα, Νερό Μετέωρα, Ξύδι Μετέωρα,Τσίπουρο Μετέωρα, Bar Μετέωρα, Disco Μετέωρα, Pub Μετέωρα...κλπ..), με την προσδοκία επιτυχίας του διαφημιζόμενου εμπορεύματος και την αδρά απολαβή κέρδους, εξ αιτίας της συγκίνησης που προκαλεί το όνομα ''Μετέωρα''.
  Πεποίθησή μας είναι πως ο άκρατος επαγγελματικός συνωστισμός στις παρυφές της Μετεωρίτικης ιερής γης, που συνεχώς διογκώνεται, δημιουργώντας ασφυκτικό κλοιό γύρω της, με προοπτική να απλώσει βέβηλο χέρι σ'αυτή, προβάλλει απειλητικός και ολέθριος για όλους, από την αλόγιστη πληθώρα και τον αθέμιτο ανταγωνισμό, που νοτελειακά θα ακολουθήσει. Το φαινόμενο αυτό, εξ αιτίας και της επιδρομής πολλών άσχετων και παρασιτικών ''επαγγελματιών'', σύντομα θα οδηγήσει και τους τίμιους και σοβαρούς επαγγελματίες σε οικονομική εξουθένωση και εξαθλίωση, με αποτέλεσμα να θεωρηθούν σαν υπεύθυνοι της κακοδαιμονίας και της επαγγελματικής αποτυχίας τους οι Ιερές Μονές και οι Μοναχοί τους (καλόγεροι, όπως σκωπτικά θέλουν πολλοί να τους ονομάζουν,χωρίς να γνωρίζουν το πραγματικό και ταυτόσημο νόημα του όρου), οπότε και θα προβάλλουν εξωπραγματικές, παράλογες και ουτοπικές απαιτήσεις για ''αξιοποίηση'' του ιερού χώρου, πέραν των πραγματικών δεδομένων (αριθμός τουριστών, επισκεπτών κλπ).
                                                                        *******
      Δεν παραλείπουμε, επίσης, στο σημείο αυτό, να επισημάνουμε και τις αρνητικές επιπτώσεις που συνεπάγεται η άναρχη, απρογραμμάτιστη και αμεθόδευτη εκμετάλλευση του τουριστικού φαινομένου, το οποίο διατάραξε το κοινωνικό status και την επαγγελματική ενασχόληση και συμπεριφορά των κατοίκων της περί τα Αγια Μετέωρα και της ευρύτερης περιοχής.
  Το επιθυμητό άκοπο, εύκολο και ανεξέλγκτο κέρδος, από το τουριστικό, όπως πιστεύει, ρεύμα, αιφνιδίασε και ανέτρεψε τις ισορροπίες και τις δομές της κοινωνικής σύνθεσης του πληθυσμού της Επαρχίας, με αποτέλεσμα να συντελείται η σιωπηλή, απροσδιόριστη και αφύσικη καταστροφική ανατροπή των δομών και των αξόνων ομαλής και λογικής αναπτύξεως της συγκεκριμένης Επαρχίας. Εγκαταλείπεται η καλλιέργεια της πλούσιας, εύφορης και εύκαρπης γης ή ασκείται περιστασιακά. Όλες οι εργασίες και τα επαγγέλματα, που πλαισιώνουν και ρυθμίζουν την λειτουργία της ζωής της ελληνικής υπαίθρου, ατόνησαν ή εγκαταλείφθηκαν.
   Οι κάτοικοι τοποθέτησαν τα ατομικά, τα οικογενειακά, τα κοινωνικά και τα βιοποριστικά τους ενδιαφέροντα στη νοητή περιμετρική ζωή του αγίου τόπου των Μετεώρων. Και τα αποτελέσματα του φαινομένου αυτού ; Ερήμωση των χωριών της περιφέρειας Καλαμπάκας και εγκατάσταση στην πόλη, αλόγιστη και αβασάνιστη δημιουργία επιχειρήσεων και επαγγελματικών δραστηριοτήτων χωρίς ειδίκευση και σχετικές γνώσεις, έξαρση εκνόμων ενεργειών και κατ' ακουλουθίαν αθέμιτων ανταγωνισμών.
    Και τα επακόλουθα όλων αυτών των αρνητικών εκδηλώσεων δεν αναφέρονται μόνο στα οικονομικά αδιέξοδα, αλλά και στην αλλοίωση του παραδοσιακού και εθνικού φρονήματος, την ανατροπή της κοινωνικής συνοχής και αρμονίας, την ανάπτυξη ευδαιμονιστικών τάσεων και ροπών και την εκδήλωση ξενόφερτων τρόπων και συμπεριφορών αγνώστων και επιβλαβών για την Ελληνική Κοινωνία. Και όχι μόνον αυτά, αλλά τα ανωτέρω στρέφονται και αλλοιώνουν βλαπτικά, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τη ζείδωρη Μετεωρίτικη Αγία γη και τα πνευματικά και εθνικά ιδεώδη, που πηγάζουν από αυτή.
  Επιβάλλεται, λοιπόν, να αντιμετωπισθούν, να περιορισθούν και να εκλογικευτούν με την πρέπουσα, διακριτική μεν, αλλά και καθοριστική παρέμβαση όλων των αρμοδίων φορέων, προτού μεταβληθούν σε μάστιγα της περιοχής και οδοστρωτήρα ισοπεδώσεως των ιερών και των οσίων του τόπου.
   Δηλώνουμε απερίφραστα, ότι :
α) Δεν είμαστε αρνητικοί στην εκτέλεση, εντός του ευρύτερου ιερού χώρου, των άκρως απαραιτήτων κατασκευών (πλατειών σταθμεύσεως αυτοκινήτων, σηματοδότησης, τοποθέτησης ενημερωτικών πινακίδων, διαγράμμισης, κατασκευών προστατευτικών κιγκλιδωμάτων και στηθαίων, διαπλάτυνσης των οδών κλπ), υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι οι κατασκευές αυτές θα γίνουν στην έκταση, την πυκνότητα και την ποιότητα, που θα συμφωνήσουν οι Ιερές Μονές των Μετεώρων και δεν θα αλλοιώσουν την φυσιογνωμία του χώρου, δε θα προκαλούν, ούτε θα διαφοροποιούν την παρθένα φυσική κατάσταση και αρμονία του περιβάλλοντος.
β) Διατηρούμε έντονη την ευαισθησία για την εξυπηρέτηση, τη διευκόλυνση και την άνετη παραμονή και διακίνηση των προσκυνητών και των επισκεπτών - τουριστών στον άγιο χώρο, χωρίς, όμως, να παραλείπουμε να επισημάνουμε και την έντονη αντίθεσή μας ή και αντίδρασή μας ακόμη, όταν με ενέργειές τους προσβάλλον την ιερότητα και την πνευματικότητα της Αγίας Λιθοπόλεως των Μετεώρων ή την ευπρέπεια των ηθών ή προκαλούν το θρησκευτικό αίσθημα και την πολιτιστική παράδοση των Ορθόδοξων Ελλήνων ή ομοδόξων μας επισκεπτών.
γ) Δεν είμαστε αντίθετοι στο να δημιουργηθούν δημοτικοκοινοτικές επιχειρήσεις για την τουριστική προαγωγή του τόπου, αλλά διατηρούμε και προβάλλουμε έντονες αντιρρήσεις στην επέκταση των δραστηριοτήτων αυτών των επιχειρήσεων, εντός των ορισμένων ορίων, που θα θίγουν την αυτοτέλεια της φύσεως και της παραδόσεως του ευρύτερου Μετεωρίτικου ιερού χώρου. Μπορούν οι επιχειρήσεις αυτές να αναπτύξουν τις όποιες δραστηριότητές τους, εκτός αυτού του συγκεκριμένου ζωτικού και ιερού χώρου, κάνοντας χρήση της δυναμικής επιρροής που ασκεί ο χώρος αυτός στην διαμόρφωση του τουριστικού ρεύματος, και, εκμεταλλευόμενες αυτό το σημαντικό και μοναδικό ευεργέτημα της Μοναστικής Μετεωρίτικης Πολιτείας, ένα πλεονέκτημα που σύντομα θα εκδικηθεί από μόνο του και θα παύσει να είναι ευεργέτημα εάν εκδηλωθεί επιμονή σε παρεμβάσεις στο Χώρο.

                 *******

   Η ανακήρυξη της όλης γης των Μετεώρων σαν αγίας γης, ιερής, αναλλοίωτης και απαραβίαστης και με Νόμο της Πολιτείας (όπως ακριβώς την αναγνώρισαν οι αιώνες και την ανακήρυξε με την υπ.αριθ.Συνεδρ. κστ'/13-6-1990 απόφασή της η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας), από κάθε κοσμική, τεχνητή και τεχνική αλλοτρίωση, θα αποτρέψει την εκδίκηση αυτή και θα επιφέρει την ευλογία, την πρόοδο και την πνευματική και υλική προκοπή στους κατοίκους της Θεσσαλικής αυτής Επαρχίας.
    Πρέπει να γίνει αντιληπτό από όλους όσους συντάσσουν μελέτες και εκπονούν σχέδια για την ''τουριστική'' ανάπτυξη του χώρου της Μοναστικής Μετεωρίτικης Πολιτείας ότι το πλέον αποτελεσματικό και τελεσφόρο σχέδιο, για την ανάπτυξη του Μετεωρίτικου ιερού χώρου, είναι η διαφύλαξη αυτού του χώρου, όπως είναι, ανέπαφου, αναλλοίωτου και σεβαστού, όπως τον διαμόρφωσαν οι αιώνες και τον καθιέρωσε η Μοναστική Παράδοση.

                                          ΆΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ
                             Χώρος ιερός, αναλλοίωτος και
                                                   απαραβίαστος

    Ολοκληρώνοντας την μελέτη μας για τα Άγια Μετέωρα παρακαλούμε για την επίδειξη κάποιας εντονώτερης προσοχής. Ό,τι ακολουθεί είναι γραμμένο με ''διάθεσιν ηκριβωμένης ψυχής και γνώμης ευαγγελικής, ακεραιτότητα, απλάστως και άνευ διπλόης τινός''. Για τους Μοναχούς ''η αλήθεια έγινεν εις ημάς έξις, ψυχής ποιότης δυσαπάλλακτος''.
   Για μας το Α και το Ω της στήριξης και διατήρησης των Αγίων Μετεώρων είναι να κηρυχθεί ο ευρύτερος Μετεωρίτικος χώρος με τα εικοσιτέσσερα παλαιά Μοναστήρια και τα δεκάδες ασκητήριά του ως ΙΕΡΟΣ ΧΩΡΟΣ, ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟΣ ΚΙ ΑΠΑΡΑΒΙΑΣΤΟΣ, όπως και ανωτέρω σημειώθηκε, με νόμο της Πολιτείας.
    Ο καθιερωμένος στη συνείδηση του πιστού χαρακτηριστικός όρος ''ΑΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ'' δηλώνει, όχι μόνο τις επί ορισμένων βράχων ανεγερθείσες Μονές, αλλά περιλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή, διότι όντως και οι βράχοι και οι χαράδρες και τα σπήλαια και αυτοί ακόμη οι ελαχιστότατοι λίθοι και τα φυτά είναι αγιασμένα και ανήκουν σε ενιαίο σύνολο.
   Άγια Μετέωρα σημαίνουν για την Εκκλησία, την Ελλάδα και το Έθνος μας ό,τι και οι όροι ''Άγιοι Τόποι'', ''Άγιον Όρος'', ''Θεοβάδιστο Σινά'' κλπ.
    Για να επιβιώσουν τα Άγια Μετέωρα, το μεγαλειώδες αυτό τμήμα της Θείας Δημιουργίας, όπου η φύση, η τέχνη και η ανθρώπινη ασκητική παρουσία βρίσκονται σε εντατικό διαγωνισμό, δεν χρειάζονται μόνον αγνοί ιδεολόγοι, σαν όλους τους σημερινούς Μετεωρίτες Μοναχούς. Χρειάζεται κατοχύρωση, ειδική νομική από την Πολιτεία θεσμοθέτηση και οριοθέτηση του όλου ζωντανού χώρου, όπως τον καθιέρωσε η παρουσία των εικοσιτεσσάρων Μονών και των πολυάριθμων ασκητηρίων στο διάβα των αιώνων, και τον περιχαράκωσε η Θεία Πρόνοια, με το άγριο μεγαλείο που τον προίκισε.
    Απ' όλα αυτά προκύπτει το συμπέρασμα ότι είναι αναμφισβήτητη η προσφορά των Ορθόδοξων Ιερών Μονών της Ελλάδας, τόσο στην Ορθόδοξη Εκκλησία όσο και στο Έθνος των Ελλήνων. Θα διαπιστώσατε πως, μαζί με όλα τα Μοναστήρια της Ελλάδας, και τα Άγια Μετέωρα αποτελούν παραλλήλως, αφ' ενός μεν θρησκευτικά καθιδρύματα πνευματικής και ηθικής ακτινοβολίας, αφ' ετέρου δε και πολιτιστικά μνημεία.
   Βεβαιωθήκατε, αν δεν τις έχετε επισκεφτεί, ότι οι Μονές των Μετεώρων είναι κτισμένες επάνω σε απορρώγες και ιδιότυπους βράχους, με ιδιαίτερα εντυπωσιακή γεωλογική φυσιογνωμία και ταυτότητα. Ότι η αρχιτεκτονική τους σύσταση και η εσωτερική τους ιστόρηση (αγιογράφηση) είναι παλαιότατη (ιγ' - ιστ' αι.).
   Όλα, λοιπόν,τα Μετεωρίτικα Μοναστήρια, μαζί με τα πάμπολλά ασκητήρια στους χίλιους περίπου βράχους που συγκροτούν την Αγία Λιθόπολη, αποτελούν μιά Μοναστική Πολιτεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, σε μία ενιαία περιοχή που διατηρείται από τη δημιουργία της αναλλοίωτη.

                                                               ********



    Είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται για πολύτιμο και μοναδικό φυσικό περιβάλλον, για θρησκευτική και πολιτιστική κληρονομιά και παραδοσιακή περιοχή, και γι' αυτό θα πρέπει οπωσδήποτε τα στοιχεία αυτά, που είναι κοινά αγαθά, να διασωθούν. Και θα διασωθούν, αν η περιοχή των Μετεώρων κηρυχθεί Ιερός Χώρος.
   Και στα ευλόγως αυθόρμητα ερωτήματά σας, τί θα πει ''Χώρος Ιερός'' έχει την έννοια του σεπτού, του αξιοσέβαστου και απρόσβλητου, που απαιτεί ανάλογη μεταχείριση, με τη συνεργασία δε της τοπικής Εκκλησίας, προσδιορίζονται τα όρια της παραδοσιακής αυτής περιοχής.
   Ο όρος ''Χώρος Ιερός'' τονίζει την πρόνοια για την διαφύλαξη της φύσεως και ειδικότερα, στην προκείμενη περίπτωση, εφ' όσον συνδέεται με την Παράδοση.
   Οι Μετεωρίτες Μοναχοί, μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής, είναι οι αρμοδιότεροι και εκείνοι που έχουν το πιο άμεσο ενδιαφέρον να την φυλάξουν και να εκφράσουν γνώμη για το τί πρόκειται να ενεργηθει σ' αυτήν. Την παραφυλακή αυτή οι Μετεωρίτες Μοναχοί την εκτελούν πιστά για οκτώ αιώνες τώρα, από της ιδρύσεως των Μονών τους, δηλαδή.
    ''Ιερός Χώρος'' ακόμη σημαίνει προβολή της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστεως και του Ελληνικου Πνεύματος στους προσκυνητές και τους επισκέπτες των Μονών των Μετεώρων.  Σημαίνει διαφύλαξη του ιεροπρεπούς χαρακτήρα της περιοχής,με την αποτροπή παρεκτροπών από απρεπή συμπεριφορά των επισκεπτών, που θα παραβλάψουν τις Ιερές Μονές ή θα προσβάλλον τα ήθη και τα έθιμα του Τόπου.
    Ιερότητα του Μετεωρίτικου χώρου δεν σημαίνει συγκρότηση αυτόνομης Μοναστικής Πολιτείας, με ιδιαίτερο νομικό καθεστώς. Απλώς θεσπίζεται κοινή δράση των Ιερών Μονών, για το σεβασμό και την προστασία της περιοχής, αφού οι Μονές συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο και γιατί η συντονισμένη ενέργεια αδελφών φέρνει καλύτερο αποτέλεσμα.
    Η ανακήρυξη σε Ιερό Χώρο της περιοχής των Μετεώρων δεν θίγει, επίσης, την δικαιοδοσία της Διοίκησης της Εκκλησίας, της Ιεράς Μητροπόλεως, δηλαδή, στις Ιερές Μονές τους. Απεναντίας μάλιστα, οι κοινές συντάξεις των Μονών θα προεδρεύονται από τον οικείο Μητροπολίτη.
    Ακόμη, η ιερότητα του Χώρου δε θα θίγει τις νόμιμες αρμοδιότητες των δασικών, των αρχαιολογικών, των τεχνικών υπηρεσιών του Δημοσίου και των Οργανισμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Απλώς προϋποθέτει σε κάθε παρέμβαση, να υπάρχει σύμφωνη ΄γνώμη των Ιερών Μονών, οι οποίες και θα αναλαμβάνουν ευθύνες σε ό,τι αφορά την περιοχή τους,εξ αιτίας του ιδιαιτέρου χαρακτήρα της, που είναι μοναστικός, παραδοσιακός σε φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον.
    Ιερότητα χώρου σημαίνει και μία απαγόρευση : Την απαγόρευση υπαίθριας διανυκτέρευσης ατόμων ή ομάδων επισκεπτών και την παραμονή παντός είδους οχήματος. Οι επισκέπτες, προσκυνητές ή περιηγητές, οφείλουν να διανυκτερεύουν σε χώρους που λειτουργούν νομίμως (ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, κάμπινγκ) που υπάρχουν στην Καλαμπάκα και στο Καστράκι. Και η απαγόρευση αυτή έχει σκοπό ένα και μοναδικό : Να προφυλάξει, αφ' ενός μεν το οικοσύστημα των Μετεώρων από απρόβλεπτους κινδύνους (πυρκαϊά, ασφάλεια, καθαριότητα κλπ), αφ' ετέρου δε να συμβάλλει στην οικονομική ενίσχυση των κατοίκων των ανωτέρω κωμοπόλεων.

                                                                           ********

      Σας μίλησαν με όλα, όσα διαβάσατε πιο πάνω, οι Ελληνες Μοναχοί των Αγίων Μετεώρων. Σας έγραψαν όλη την αλήθεια και μόνον αυτή, εν πάσει ειλικρινεία. Σας παρουσίασαν την Μοναδική Μοναστική Πολιτεία στον Ελλαδικό χώρο, τα Αγια Μετέωρα. Σας γνωρίσανε εν συντομία την ιστορία τους, την προσφορά τους, τις περιπέτειές τους, τη ζωή των Μοναχών τους. Θέλουν να ξέρετε ότι δεν ζητούν για τους ίδιους τίποτε απολύτως. Απλώς αγωνίζονται για τη διαφύλαξη, τη συντήρηση, τη διαιώνιση και την παράδοση στις γενιές που θα ακολουθήσουν, με τη Χάρη του Θεού, αμετάβλητης, όπως ακριβώς βγήκε από του χέρι του Θεού, της Αγίας Λιθοπόλεως των Μετεώρων, και στον αγώνα τους αυτόν και την αγωνία τους για τη νικηφόρα έκβασή του, θελήσανε να μας κάνουνε κοινωνούς. Το συμφέρον δεν το έχουν αυτοί. Το έχει το Έθνος μας, η Εκκλησία μας, η Ελλάδα μας και η Οικουμένη ολόκληρη.
   Τα Αγια Μετέωρα πρέπει να διατηρηθούν όπως είναι και με Νόμο του Κράτους. Να διαφυλαχτούν σαν κόρη οφθαλμού από κάθε επιβουλή, αλλοίωση και αλλοτρίωση. Και δεν είναι μόνο οι Μετεωρίτες Μοναχοί υπεύθυνοι γι' αυτό, είμαστε όλοι μας.
    ''Σας ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας που ακούσατε την φωνή των Μετεωριτών Μοναχών, την φωνή της σύγχρονης πραγματικότητας, την κραυγή της αγωνίας μας για τον Άγιο Τόπο.
    Ο Θεός να σας ευλογεί. Να ευλογεί και να χαριτώνει Εσάς προσωπικά και τις οικογένειές Σας και τα έργα των χεριών Σας.''
 
 
                                                                       *******
  
 

Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΤΖΗΚΥΠΡΑΙΟΥ, ''Μ Α Ρ Ι Ν Α''


Απ' αυτές τις Ιστορίες
ζωής, θάρρους και
καρδιάς, που δεν τις
ξεχνάμε μονομιάς...                      ''Μ Α Ρ Ι Ν Α...''

   λήθεια, τί είναι αυτό που ήθελα ; Κάπου το ξέχασα ή το άφησα να μου φύγει. Βλέπεις σε μένα στάθηκε σκληρή η ζωή. Ξέρω ξέρω, τά 'χω ξαναπεί όλα τούτα. Αλλά έχω ανάγκη να τα πω να ξεθυμάνω.
   Κατέβασε το κεφάλι και συνέχισε  σ' ένα βουβό κλάμα. Δεν ακουγόντανε φωνή, μόνο οι λυγμοί τράνταζαν το κορμί της. Ίσως ήταν από εκείνες τις λυτρωτικές στιγμές που το κλάμα την βοηθούσε να ξανασταθεί στα πόδια της. Μα μήπως αυτό δεν έκανε όλα τα χρόνια ; Κρατούσε άμυνα, για να μπορεί να στέκεται σε όλους..
   Μέχρι που όλοι πάτησαν πάνω της. Και τ ώ ρ α ; Τώρα έμεινε χωρίς δικά της στηρίγματα, να περιμένει έ ν α  χ έ ρ ι..
   Αυτό που δικαιωματικά θέλει να δώσουν και σ' αυτήν.
- Ένα χέρι, ρε γαμώτο ! Ένα χέρι...Άδειασα, δεν αντέχω άλλο..
   Κι όμως στην αρχή, δεν ήταν έτσι. Πολλά και πλούσια χαμόγελα την περιστοίχιζαν με φανερή την προσδοκία της εύνοιάς της. Δεν είχε παρά να ρίξει ένα γλυκό χαμόγελο ή ένα βλέμμα με νόημα και λεωφόροι υποσχέσεων και όρκοι αιώνιας αφοσίωσης, στρώνονταν στα πόδια της..
- Πού να είναι όλοι αυτοί ;...
   Άδικο ερώτημα. Ήξερε πολύ καλά. Ήταν δέσμιοι της αφοσίωσής τους, προσηλωμένοι στην λεωφόρο που χάραξαν για τη ζωή τους.
  Ίσως δεν τό 'ξεραν κι οι ίδιοι, αλλά αυτές οι λεωφόροι είχαν μετατραπεί σε κακοτράχαλα μονοπάτια που τους πλήγωναν τα πόδια και λάμιες που τους ρουφούσαν όλα τους τα αισθήματα..
  Είχαν γίνει κι αυτοί ψυχές-μούμιες που ζητούσαν μέσα στα ξένα βλέμματα δροσερές πηγές αισθημάτων για να τις στραγγίσουν.
  Όχι πως θα χόρταιναν την δίψα τους. Κάθε άλλο ! Απλά θα έπαιρναν κουράγιο για να μορφάσουν ένα ακόμη χαμόγελο που θα τους δώσει το διαβατήριο να ζήσουν, ακόμη μία μέρα..
- Άραγε, τόσο ακριβό είναι ένα χαμόγελο ; Εγώ με όλο μου τον φόρτο μπορώ να χαμογελώ όποτε θέλω. Δείτε ρε ! Χ α μ ο γ ε λ ώ ! Κάντε το κι εσείς αν μπορείτε ! Αυτό΄που σας έμεινε δεν είναι ψυχή. Είναι α μ μ ο π α γ ί δ α !
   Είναι φορές που ένοιωθε θλίψη. Βαθιά μέσα της ήξερε ότι δεν θά 'πρεπε να είναι έτσι.
   Ο κόσμος αξίζει μόνο όταν σου λένε ''Καλημέρα'' με το χαμόγελο να τρεμοπαίζει στις άκρες των ματιών και πάει πολύς καιρός που είδε το τελευταίο γλυκό βλέμμα. Ίσως και να μην ήταν γι' αυτήν. Ίσως πάλι να το είδε γιατί ήθελε να το δει. Το είχε ανάγκη. Αλλά ήταν καιρός τότε ακόμη που δεν κοστολογούνταν τόσο ακριβά η καλωσύνη. Είχε ο κόσμος αρκετή. Τώρα τελευταία φάνηκε κάποιος απ' τα παλιά και ακούμπησε δειλά το χέρι της..
   Ένας έρωτας παλιός από την εποχή που υπήρχαν τέτοιες εξαιρέσεις. Να λέει α λ ή θ ε ι α ; Μήπως θυμάται τις παλιές της αντοχές και ζητάει στήριξη στη ψυχή της που καταρρέει μαζί με τους όρκους αφοσίωσης που κι αυτός είχε δώσει και χάθηκαν στην αμμοπαγίδα της ζωής του ;
   Για μιά ακόμη φορά χάθηκε το θρασύ χαμόγελό της και βυθίστηκε στην θλίψη των αμφιβολιών.
 - Σίγουρα, κάτι θα θέλει. Δεν έγιναν όλοι ξαφνικά αγγελούδια. Τώρα που τελείωσαν τα εύκολα και κάθε βήμα γίνεται με αίμα, θέλει κι αυτός να ρουφήξει από μιά δροσερή πηγή..Άστον να έρθει και θα δει τί απέμεινε από αυτό που έσκυβε κι έπινε..Τώρα θέλω κι ε γ ώ να π ι ω..Έχω πεθάνει στην δίψα..
   Δάκρυσε ξανά, μα τούτη τη φορά από ντροπή..
  Δεν ήταν έτσι αυτή. Άνοιγε τα μάτια της και γέμιζε τον κόσμο αγκαλιές, γεμάτες καλούδια για τον καθένα..
  Ό,τι ζητούσαν το είχε. Φιλία, αγάπη, κουράγιο. Για όλους !!
  Μπορεί να χάθηκαν έτσι ξαφνικά ; ! Μπορεί να ξέμεινε αυτή από δροσερές πηγές ; !
- Οχι βρε αδελφέ, έτσι...μιά στιγμή κατέβασα το κεφάλι. Τί νομίζατε ρε ; Ότι με ν ί κ η σ ε  η  ζ ω ή ; ! ΣΑΣ ΓΕΛΆΣΑΝΕ..!!!


Τέλος ;...





Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

ΆΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ : Τ' ΑΠΑΡΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ


Ο ΜΕΤΕΩΡΙΤΙΚΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ

3. Σύγχρονη Πραγματικότητα

  Ο Μετεωρίτικος Μοναχισμός, σήμερα, είναι ένα προτείχισμα και μιά ελπίδα. Η ιδιοτυπία αυτού του χώρου, στα σημερινά του δεδομένα, είναι η ευρύτατη πνευματική επαφή μ' ένα μόνιμο και μ' ένα διαρκώς εναλλασσόμενο πλήθος επισκεπτών. Εκατοντάδες πιστών από τις κοντινές και τις πλέον μακρινές περιοχές έρχονται καθημερινά να προσκυνήσουν τα Άγια Λείψανα και τις Άγιες Εικόνες, να εξομολογηθούν και να εναποθέσουν τον πόνο τους και τα προβλήματά τους στους έμπειρους Μετεωρίτες Πατέρες.
   Ο συγκλονισμός από το πέρασμα του χώρου είναι τέτοιος, ώστε όχι μόνο δημιουργεί ερωτηματικά στον ομόδοξο ή ετερόδοξο επισκέπτη, αλλά και του αλλοιώνει συχνά την ψυχική διάθεση και τον ετοιμάζει για την εξομολόγηση ή την κατήχηση και το Βάπτισμα στην Ορθόδοξη Πίστη, πράγμα που το ζούμε συχνά-πυκνά στις μέρες μας.
    Συγχρόνως τα Άγια Μετέωρα αποτελούν ανεκτίμητο αρχιτεκτονικό, καλλιτεχνικό και κειμηλιακό θησαυρό, του οποίου οι Μοναχοί είναι οι άμμισθοι, άγρυπνοι φύλακες και φιλόκαλοι συντηρητές.
   Στις βιβλιοθήκες των Μοναστηριών μας σώζονται σήμερα συνολικά χίλιοι τριακόσιοι περίπου χειρόγραφοι κώδικες και χιλιάδες πολυτίμων παλαιών εντύπων και ιστορικών εγγράφων, βυζαντινών και νεωτέρων, που αποτελούν ανεξάντλητη πηγή πληροφοριών, τόσο για την εκκλησιαστική, όσο και για την εθνική μας ιστορία.
   Με την αναλυτική περιγραφή και επιστημονική καταλογογράφησή τους ασχολήθηκε πρώτος, στις αρχές του αιώνα, ο χαλκέντερος και σοφός ερευνητής, Καθηγητής και Ακαδημαϊκός, Νικόλαος Βέης και εν συνεχεία ο σημερινός ακάματος Διευθυντής του Κέντρου Ερεύνης του Μεσαιωνικού και Νέου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών κ. Δημήτρης Σοφιανός, ο φιλομετεωρίτης, του οποίου η προσφορά στα Άγια Μετέωρα είναι ανεκτίμητη.
    Η αξιοποίηση και η μελέτη του όλου κειμηλιακού αυτού θησαυρού, καθώς σημειώνει ο πανεπιστημιακός διδάσκαλος και αγαπητός φίλος των Μετεώρων κ. Σπύρος Κοντογιάννης, μαζί με τους απειράριθμους και ανεκτίμητους θησαυρούς του Αγίου Όρους, θα μπορούσε να αποτελέσει, στα χέρια των πολιτικών και των διπλωματών μας, το αποδεικτικό υλικό προς όλα τα Έθνη, για την Ελληνικότητα των περιοχών βορείως των συνόρων μας, μέχρι τον ποταμό Δούναβη, όπως δυόμισυ αιώνες πριν ο μέγας οραματιστής και εθνομάρτυρας Ρήγας Φεραίος διεκήρυττε με την περίφημη Χάρτα του. Και ακόμη το υλικό αυτό θα αποτελούσε το ωστικό κύμα, που θα διέλυε τα φληναφήματα των Σκοπιανών και των κάθε λογής υποστηρικτών τους.
                                                                          ***
    Οι Ιερές Μονές μας, που αποτελούν πόλο έλξης χιλιάδων επισκεπτών απ' όλο τον κόσμο, είναι ο Νείλος της όλης Θεσσαλικής γης και ιδιαίτερα του Νομού Τρικάλων, τον οποίο ζωογονεί και αναπτύσσει οικονομικά, με εκβολές στην εθνική μας οικονομία.
   Συγχρόνως οι Μονές μας αποτελούν, για το πολυάριθμο, πολύγλωσσο και πολύχρωμο επισκεπτήριο των ιερών βράχων μας, τις ζώσες και αξιόκυρες πρεσβείες του Έθνους, που λειτουργούν στην καρδιά της Ελλάδας, και μπορούν να περάσουν μηνύματα ζωντανά και αμάχητα, πράγμα που δυσκολεύονται, μερικές φορές, να πράξουν οργανωμένοι Φορείς και Υπηρεσίες.
    Τα Άγια Μετέωρα έχουν ήδη χαρακτηρισθεί ''διατηρητέο μνημείο της Ανθρωπότητας'' από την ΟΥΝΕΣΚΟ, μαζί με το Άγιο Όρος. τον Μυστρά και την Μονή του Οσίου Λουκά. Συχνότατα δε, κλιμάκια επισήμων ανδρών (πολιτικών, στρατιωτικών, εκπαιδευτικών κλπ.) εξ Ανατολής και Δύσεως, Βορρά και Νότου, ανέρχονται στους ιερούς βράχους μας για να θαυμάσουν το μοναδικό στον κόσμο μετέωρο Μοναστικό Κέντρο, απολαμβάνοντας την εγκάρδια ρωμαίϊκη φιλοξενία και παίρνοντας μαζί τους όλα εκείνα τα μηνύματα για τα εθνικά μας δίκαια, που με πειστικότητα και ευγένεια τους υποβάλλουν οι Μετεωρίτες Μοναχοί.
                                                                       ***
   Αφήνοντας και άλλες, πολλές και μεγάλες, διαστάσεις ευποιίας και φιλανθρωπίας των Μετεωρίτικων Μονών, θεωρούμε σκόπιμο να αναφέρουμε ενδεικτικά μερικές απ' αυτές.
   Η Ιερά Μονή Βαρλαάμ ανήγειρε από χρόνια την Βαρλαάμειο Χριστιανική Εστία στην Καλαμπάκα, όπου σήμερα στεγάζεται η νεοϊδρυθείσα Μητρόπολη Σταγών και Μετεώρων και το Πνευματικό Κέντρο της Μητροπόλεως. Τις ημέρες μάλιστα αυτές ολοκληρώθηκε μεγαλοπρεπής ναός στην Καλαμπάκα, προς τιμήν πάντων των Μετεωριτών Αγίων, που κτίσθηκε με πρωτοβουλία του Καθηγουμένου Γέροντος Ισιδώρου και αποκλειστικές δαπάνες της Ιερής Μονής Βαρλαάμ.
   Και μιά τελευταία, η οποία βρίσκεται εν εξελίξει και τεκμηριώνει την αφανή, αλλά ουσιαστική κοινωνική δράση και προσφορά των Μονών μας και της Εκκλησίας μας, γενικότερα, - που άδικα και αβασάνιστα πολλές φορές βάλλεται - για την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου και της δυστυχίας.
   Μόλις κατέρρευσαν τα αθεϊστικά και καταπιεστικά καθεστώτα των γειτονικών χωρών του πρώην Ανατολικού κόσμου, οι Μονές μας, με δική τους πρωτοβουλία, μη υπολογίζοντας προσωπικούς κόπους και θυσίες, με την συνεργασία εκλεκτών φίλων και συνεργατών τους, επωνύμων και ανωνύμων, ευαισθητοποιήθηκαν και κινήθηκαν αμέσως για να βοηθήσουν και να στηρίξουν πνευματικά και υλικά τους αναξιοπαθούντες ομόδοξους αδελφούς μας. Σε πολλές δεκάδες εκατομμυρίων δραχμών [προ ευρώ εποχή] ανέρχεται  η υλική βοήθεια σε είδη διατροφής, ενδύσεως, νοσοκομειακού υλικού, σχολικών ειδών κλπ. που παρασχέθηκε στην Βουλγαρία και στην Αλβανία, προς τους Βορειοηπειρώτες αδελφούς μας αλλά και τους Αλβανούς συνανθρώπους μας.
  Με πρωτοβουλία, ενέργειες και οικονομικές δαπάνες των Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου, οικοδομήθηκε ο μεγαλοπρεπής ναός των Αγίων Θεοδώρων στην Αυλώνα της Βορείου Ηπείρου,στην Αλβανία, τον οποίο το προηγούμενο βέβηλο καθεστώς είχε μετατρέψει σε σταθμό της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας του.
  Ιδιαίτερες προσπάθειες καταβάλλονται τώρα για την υλική συνδρομή και πνευματική στήριξη των ομοδόξων αδελφών μας Σέρβων, με τους οποίους μας συνδέουν προαιώνιοι και ακατάλυτοι δεσμοί εν Χριστώ αγάπης και φιλίας και οι οποίοι αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται σκληρά και απειλούνται από τους εχθρούς της Ορθοδοξίας, Παπικούς και Μουσουλμάνους. Δεν χρειάζεται να τονισθεί εδώ ότι οι Μετεωρίτικες Μονές έχουν και άλλους επιπρόσθετους λόγους, που βασίζονται στην ιστορία τους, για να ενισχύσουν ενεργά με κάθε τρόπο και να έλθουν αρωγοί των Ορθοδόξων αδελφών Σέρβων. Ελληνοσέρβιος υπήρξε, όπως είναι γνωστό, ο δεύτερος Κτίτορας της Μονής του Μεγάλου Μετεώρου, ο Όσιος Ιωάσαφ, πρώην βασιλεύς Ιωάννης Ούρεσης Δούκας Άγγελος ο Παλαιολόγος, καθώς και ο Όσιος Αντώνιος ο Καντακουζηνός, δεύτερος κτίτορας της Ιεράς Μονής Αγίου Στεφάνου, γόνος εκ μητρός της μεγάλης οικογένειας των Καντακουζηνών και πρώτος εξάδελφος του Αγίου Ιωάσαφ.
   Το έργο, λοιπόν, των αγιομετεωρίτικων Μονών είναι πολύπλευρο. Γι' αυτό, κάθε ηθική, επιστημονική και οικονομική συμπαράσταση στο πολύμοχθο και πολυδάπανο αναστηλωτικό και κοινωνικό έργο των Μετεωρίτικων Μοναστηριών δεν είναι απλώς επιβεβλημένη ευγνωμοσύνη, αλλά και δείγμα πολιτικής οξυδέρκειας των ''τα πρώτα εχόντων'', εφ' όσον κάθε χορηγούμενο κεφάλαιο αξιοποιείται απολύτως και αποδίδει δεκαπλάσια στην εθνική μας προβολή και την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας.
                                                                           ***
   Εδώ όμως να μας επιτραπεί να εκφράσουμε και ένα αυθόρμητο παράπονο του Μετεωρίτικου Μοναχισμού, για το σοβαρό πλήγμα, που υπέστησαν τα Ορθόδοξα Ελληνικά Μοναστήρια γενικώς, προ πενταετίας, με τους ληστρικούς νόμους 1700/87 και 1811/88, με τους οποίους επιχειρήθηκε απροκάλυπτα η αποψίλωση των απομεινάντων ολίγων περιουσιακών στοιχείων των Ιερών Μονών και μάλιστα όχι μόνο των Ορθόδοξων, με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί και περιορισθεί η πνευματική τους ακτινοβολία, η εθνική τους δράση και η φιλάνθρωπη διακονία τους. Έτσι καταπατούνται βασικά ανθρώπινα δικαιώματα (το θέμα είναι ουσιαστικά πνευματικό και όχι οικονομικό), αφού κατατάσσονται οι Μοναχοί - οι αγνοί αυτοί Ρωμηοί και μέχρι θανάτου ιδεολόγοι - στη μοίρα των πολιτών δευτέρας κατηγορίας, δηλαδή των διανοητικώς καθυστερημένων, που αδυνατούν να διαχειρισθούν τα του οίκου τους και να διεκδικήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους, γεγονός, το οποίο ανεγνώρισε και το Διεθνές Δικαστήριο των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, όπου και κατέφυγαν οι Ιερές Μονές.
   Κατόπιν όλων αυτών, αποτελεί, νομίζουμε, ανεξήγητη εθνική ολιγωρία και συγχρόνως αγνωμοσύνη και κατάφωρη αδικία εκ μέρους της Πολιτείας η μη κατάργηση των αντιεκκλησιαστικών και αντιμοναστηριακών νόμων 1700/87 και 1811/88.
   Στις 29 Σεπτέμβρη της χρονιάς 1990 η Μοναστική Πολιτεία των Μετεώρων είχε την εξαιρετική τιμή και ευλογία του Υψίστου να δεχθεί την Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητα, τον μακαριστό Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο και την τιμία Συνοδία του, με επικεφαλής τους τον πρώτο τη τάξει Μητροπολίτη, Γέροντα Χαλκηδόνος και σήμερα Οικουμενικό Πατριάρχη μας κ.κ. Βαρθολομαίο τον Α'.
    Στο επίσημο γεύμα, που παρεκάθησαν, εκτός από την Πατριαρχική Συνοδία, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Σεραφείμ και σύμπασα σχεδόν η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδας, ο Υπουργός Παιδείας, Υπουργοί, Βουλευτές και Εξοχότητες εν γένει της Πατρίδας μας, ο Παναγιώτατος, με αξιέπαινη παρρησία εν είδει σιγιλλίου, τόνισε μεταξύ άλλων και τα εξής :
'' Η συμμετοχή της Πολιτείας εις τας εκδηλώσεις και η αγάπη προς τον Μοναχισμόν γλυκαίνουν την πικρίαν της Εκκλησίας και των Μοναχών, εκ της επιβουλής εναντίον αυτών, κατά το παρελθόν.
     Η περιουσία των Μονών προέρχεται εκ δύο πηγών. Πρώτον από τας ιδιοκτησίας των Μοναχών, πολλοί εκ των οποίων, άμα της κουρά αυτών, μεταβιβάζουν εις την Μονήν την κινητήν και ακίνητον αυτών περιουσίαν.
   Η δεύτερη πηγή της περιουσίας των Μονών είναι αι δωρεαί και αι αφιερώσεις των πιστών, των αρχόντων και του λαού. Εις την συνείδησιν δε όλων σχεδόν των λαών του κόσμου, ιδία δε εις την αρχαιοελληνικήν και την ελληνοχριστιανικήν Παράδοσιν, παν το αφιερούμενον εις τον Θεόν και τους Αγίους είναι ιερόν και απαραβίαστον, ο δε νοσφιζόμενος αυτό θεωρείται ιερόσυλος''.
                                                                              ***
   Η σημαντικότερη, ίσως, σημερινή και μελλοντική προσφορά των Ορθόδοξων Ιερών Μονών, γενικότερα,και ιδιαίτερα του Μοναστικού Κέντρου των Αγίων Μετεώρων είναι αυτή που έχει διατυπωθεί προσφυέστατα από τον Αιδεσιμολογιώτατο Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής, πολυγραφότατο ιστορικό μελετητή π. Γεώργιο Μεταλληνό :
'' Τώρα που μπαίνουμε στην ΕΟΚ, σε μία νέα Κοινωνία-Κράτος τριακοσίων πενήντα περίπου εκατομμυρίων ανθρώπων και που η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει μιά απλή Επαρχία της Ηνωμένης Πανευρώπης, η μόνη Ελπίδα για να σώσουμε την Ελληνορθόδοξη Παράδοση και να μην αλλοτριωθούμε είναι η Εκκλησία με όλη τη ζωή της. Η ελπίδα για να μη χαθεί η Ρωμηοσύνη και η πολιτιστική μας κληρονομιά είναι να σώζεται ο αγνός, ο αδόλευτος μοναχικός βίος που είναι η σπονδυλικη στήλη και της Εκκλησίας και του Γένους μας. Γι' αυτό - συνεχίζει - δίνουμε τόση έμφαση στα ελληνικά Μοναστήρια, μαζί με τις παραδοσιακές ενορίες. Τα Μοναστήρια θα σώσουν τη γλώσσα μας. Θα σώσουν την Ιστορία μας θα σώσουν την εθνική μας συνέχεια και Παράδοση. Αλλά πέρα απ' αυτά τα ιστορικά υπάρχουν και τα υπεριστορικά. Θα σώσουν την εν Χριστώ ζωή και πραγματικότητα, δόγμα και ήθος. Την αυθεντική μορφή του ευαγγελικού βίου, που αναζητάει η Ευρώπη και που έμεινε απαράλλακτη και απαραχάρακτη - γι' αυτό και θαυματουργική - στην δισχιλιετή πορεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας''.
    Αλλά και σήμερα, στις κρίσιμες ώρες για την Ορθοδοξία και την Πατρίδα μας, θέλουμε να δηλώσουμε στην εγνωσμένη χριστοφιλία και φιλοπατρία σας ότι είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε, τόσο για την προάσπιση της Αγίας Ορθοδοξίας μας, όσο και για την ματαίωση των επεκτατικών σχεδίων των γειτόνων μας, που ερείδονται σε εξωφρενικά και εξοργιστικά ανιστόρητα ''τεκμήρια'', και δηλώνουμε απερίφραστα ότι θα δώσουμε την απαιτούμενη μαρτυρία του λόγου και το αίματος, όπως και κατά το παρελθόν, αν χρειαστεί. Εμείς οι Μοναχοί, για τη Μακεδονία μας, την Βόρειο Ήπειρο, τη Θράκη, το Αιγαίο, τα νησιά μας και εν γένει την πνευματική και εδαφική ακεραιτότητα της Πατρίδας μας είμαστε έτοιμοι να σηκώσουμε τα χρυσοκέντητα λάβαρά μας, να ευλογήσουμε και να πάρουμε - αν χρειαστεί - τα όπλα τα ιερά και να μετατρέψουμε τα θεοφρούρητα κάστρα μας σε νέες Άγιες Λαύρες, σε Κούγκια και Αρκάδια, σε ντάπιες και μετερίζια.
    Κι όλα αυτά δεν είναι άκριτος ενθουσιασμός ή φανατισμός, δεν είναι μισαλλοδοξία ή εθνικισμός. Είναι η φωνή του Παλαιών Πατρών Γερμανού, του παπα-Θύμιου Βλαχάβα, του Καστορίας Γερμανού Καραβαγγέλη, του Γρεβενών Αιμιλιανού. Είναι η φωνή της αδικημένης και πονεμένης Ρωμηοσύνης..
    Εμείς φρονούμε και το διακηρύσσουμε απερίφραστα ότι τα Μοναστήρια μας είναι οι μεγάλες ''Ελληνικές Βάσεις'', πνευματικού ανεφοδιασμού για την Ελλάδα και για όλην την ανθρωπότητα. Τα Άγια Μετέωρα, ειδικότερα, είναι ισχυρές βάσεις παγκόσμιας εμβέλειας. Όσοι τυχόν συνιστούν ''έξω αυτές οι βάσεις'', εν ονόματι δήθεν της κοινωνικοποίησης ή της τουριστικής ανάπτυξης, οδηγούν στην αποδυνάμωση της Ορθοδοξίας μας και στην απώλεια, συνακόλουθα, της Εθνικής μας Ταυτότητας..

συνεχίζεται...