Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

''ΕΠΙΛΟΓΟΣ : ΦΥΣΑΕΙ''- ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ


''ΕΠΙΛΟΓΟΣ  -  ΦΥΣΑΕΙ...''
ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΉΤΑΝ ένας νέος ωχρός. Καθόταν στο πεζοδρόμιο
Χειμώνας, κρύωνε.
Τί περιμένεις, του λέω.
Τον άλλον αιώνα, μου λέει.



Πού να πάω.
Όσο για μένα, έμεινα πάντα ένας πλανόδιος πωλητής αλλοτινών πραγμάτων,
αλλά...αλλά ποιός σήμερα ν' αγοράσει ομπρέλλες από αρχαίους κατακλυσμούς.

Χρωματίζω πουλιά και περιμένω να κελαηδήσουν.
Αλλά μία μέρα δεν άντεξα.
Εμένα με γνωρίζετε, τους λέω.
Οχι, μου λένε.
Έτσι πήρα την εκδίκησή μου και δε στερήθηκα ποτέ τους μακρινούς ήχους.

Τραγουδάω όπως τραγουδάει το ποτάμι.
Κι ύστερα στο νοσοκομείο που με πήγαν βιαστικά.
Τί έχετε, μου λένε.
Εγώ ; Εγώ τίποτα, τους λέω. Μόνο πέστε μου γιατί μας μεταχειρίστηκαν μ' αυτόν τον τρόπο.

Το βράδυ έχω βρει έναν ωραίο τρόπο να κοιμάμαι.
Τους συγχωρώ έναν - έναν όλους.
Άλλοτε πάλι θέλω να σώσω την ανθρωπότητα, αλλά εκείνη αρνείται.

Όμως απόψε,  βιάζομαι απόψε να περιμένω όλη τη λησμονιά,
και στη θέση της ν' ακουμπήσω μία μικρή ανεμώνη.

Κύριε, αμάρτησα ενώπιόν σου, ονειρεύτηκα πολύ μία μικρή ανεμώνη.
Έτσι ξέχασα να ζήσω.
Μόνο καμιά φορά μ' ένα μυστικό που τό 'χα μάθει από παιδί,
ξαναγύριζα στον αληθινό κόσμο, αλλά εκεί κανείς δε με γνώριζε.
Σαν τους θαυματοποιούς, που όλη τη μέρα χάριζαν τα όνειρα στα παιδιά,
και το βράδυ γύριζαν στις σοφίτες τους πιο φτωχοί κι απ' τους αγγέλους.

Ζήσαμε πάντοτε αλλού,
και μόνο όταν κάποιος μας αγαπήσει, ερχόμαστε για λίγο.
Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον, είμαστε κιόλας νεκροί.

sos, sos, sos, sos.
Φυσάει απόψε, φυσάει.
Τρέχουν οι δρόμο λαχανιασμένοι, φυσάει.
Κάτω απ' τις γέφυρες φυσάει,
μες στις κιθάρες φυσάει.

Φυσάει απόψε, φυσάει.
μες στις κιθάρες φυσάει.

Δωσ' μου το χέρι σου, φυσάει,
δώσ' μου το χέρι σου.

ΠΟΙΗΣΗ : ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ :ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΗ : Γ. ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ


 

...ΕΦΥΓΕΣ ΝΩΡΙΣ...