Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Δ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ - ΙΣΗΜΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΑ...''Σήμερα το μεσημέρι στις 12:28 ο Ήλιος θα φτάσει στο επονομαζόμενο Εαρινό Ισημερινό σημείο της φαινόμενης τροχιάς του, κι απ' αυτή τη στιγμή θα ξεκινήσει και η εποχή της Άνοιξης στην επαναλαμβανόμενη παρέλαση της Άνοιξης του Καλοκαιριού, του Φθινοπώρου και του Χειμώνα !..''

Δ. Σιμόπουλος – Ισημερίες και Ηλιοστάσια

Σήμερα το μεσημέρι στις 12:28 ο Ήλιος θα φτάσει στο επονομαζόμενο Εαρινό Ισημερινό σημείο της φαινόμενης τροχιάς του, κι απ’ αυτή τη στιγμή θα ξεκινήσει και η εποχή της Άνοιξης στην επαναλαμβανόμενη παρέλαση της Άνοιξης, του Καλοκαιριού, του Φθινόπωρου και του Χειμώνα!
Όπως ξέρετε η επανάληψη των εποχών βασίζεται στην κίνηση της Γης γύρω από τον Ήλιο την οποία βλέπουμε να αντικαθρεφτίζεται στον ουρανό, γιατί παρ’ όλο που ο Ήλιος είναι ακίνητος εμάς μας φαίνεται ότι κινείται, από τη Δύση προς την Ανατολή, λόγω ακριβώς της κίνησης της Γης πάνω στην τροχιά της. Κι έτσι κάθε μέρα η Γη βρίσκεται σε διαφορετική θέση από αυτήν που βρισκόταν την προηγουμένη. Από κάθε νέα θέση αντικρίζουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία κι έτσι τον βλέπουμε καθημερινά να βρίσκεται μπροστά από διαφορετικά άστρα.
Κάθε φορά που η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο, μάς φαίνεται ότι ήταν ο Ήλιος αυτός που συμπλήρωσε έναν κύκλο γύρω από τη Γη, πάνω στην εκλειπτική. Η εκλειπτική δηλαδή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απεικόνιση ή η προέκταση πάνω στην ουράνια σφαίρα της γήινης τροχιάς γύρω από τον Ήλιο. Αν παρατηρήσουμε την εκλειπτική και τη συγκρίνουμε με τον ουράνιο ισημερινό (την προέκταση δηλαδή του ισημερινού της Γης και την αποτύπωσή του πάνω στον ουράνιο θόλο) θα δούμε ότι οι δύο αυτοί κύκλοι δε συμπίπτουν, αλλά αντίθετα τέμνονται, σχηματίζοντας γωνία ίση με 23 μοίρες και 27 πρώτα λεπτά (περίπου 23,5 μοίρες), λόγω της κλίσης που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο που σχηματίζει η εκλειπτική. Η γωνία αυτή ονομάζεται “λόξωση της εκλειπτικής”, και τα δύο σημεία στα οποία τέμνονται οι δύο κύκλοι ονομάζονται “ισημερινά σημεία”.
Στο πρώτο σημείο ο ουράνιος ισημερινός τέμνει την εκλειπτική εκεί όπου ο Ήλιος βρίσκεται στις 20-21 Μαρτίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται εαρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει η Άνοιξη. Εκ διαμέτρου αντίθετα η τομή γίνεται όταν ο Ήλιος βρίσκεται στις 22-23 Σεπτεμβρίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το Φθινόπωρο. Και στις δύο αυτές ημέρες, η νύχτα είναι ίση με την ημέρα, δηλαδή επί 12 ώρες ο Ήλιος βρίσκεται πάνω από τον ορίζοντα και επί 12 ώρες βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα, έχουμε δηλαδή ίση-μέρα: ισημερία.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε, όμως, ότι η διάρκεια ημέρας και νύχτας είναι ίδια σ’ όλη τη διάρκεια του έτους στους τόπους του ισημερινού, αν και η διάρκεια της ημέρας είναι λίγο μεγαλύτερη από την διάρκεια της νύχτας γιατί η διάρκεια της ημέρας υπολογίζεται από την στιγμή που η άνω άκρη του ηλιακού δίσκου εμφανίζεται στον ανατολικό ορίζοντα και μέχρις ότου η ανώτερη άκρη του δύσει στον δυτικό ορίζοντα, κι όχι από την στιγμή που το γεωμετρικό κέντρο του Ήλιου ανατέλλει ή δύει. Στους γεωγραφικούς τόπους, όμως, πάνω και κάτω του ισημερινού το φαινόμενο της ίσης μέρας-ίσης νύχτας συμβαίνει 3-4 ημέρες ΠΡΙΝ από την εαρινή ισημερία (όπως για την Αθήνα συνέβη προχτές, στις 17 Μαρτίου) και μερικές ημέρες ΜΕΤΑ την φθινοπωρινή ισημερία.
Από το εαρινό ισημερινό σημείο και μετά, ο Ήλιος φαίνεται να σκαρφαλώνει όλο και πιο πάνω στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Οι μέρες μεγαλώνουν, οι νύχτες μικραίνουν και ο καιρός γίνεται όλο και πιο θερμός. Περίπου τρεις μήνες αργότερα, γύρω στις 22 Ιουνίου, ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής από το οποίο θα αρχίσει πλέον να κατέρχεται, «τρεπόμενος» και πάλι προς τον ισημερινό. Το σημείο αυτό, στις 22 Ιουνίου, ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιος τρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το καλοκαίρι. Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο ήλιος φαίνεται να αργοστέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο.
Μετά τη θερινή τροπή, ο Ήλιος συνεχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, και γύρω από τις 23 Σεπτεμβρίου φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, οπότε, όπως και στο εαρινό ισημερινό σημείο, έχουμε την Φθινοπωρινή ισημερία αν και για την Αθήνα η ίση μέρα-ίση νύχτα συνβαίνει μερικές ημέρες ΜΕΤΑ την φθινοπωρινή ισημερία. Η κάθοδος, όμως, του Ήλιου συνεχίζεται, μέχρις ότου, γύρω στις 22 Δεκεμβρίου, φτάνει στο νοτιότερο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται χειμερινό τροπικό σημείο, ή απλά χειμερινή τροπή ή χειμερινό ηλιοστάσιο. Από την ημέρα αυτή αρχίζει ο Χειμώνας. Αλλά από κει κι έπειτα ο Ήλιος σταματάει να κατέρχεται και ξαναρχίζει και πάλι να σκαρφαλώνει, κάθε μέρα όλο και πιο ψηλά.
Τις χειμωνιάτικες μέρες η φαινόμενη ημερήσια τροχιά του Ήλιου στον ουρανό βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα. Οι μέρες είναι μικρές και οι νύχτες μεγάλες. Την άνοιξη ο Ήλιος ακολουθεί ψηλότερη τροχιά, και οι μέρες είναι ίσες σχεδόν με τις νύχτες. Το καλοκαίρι ο Ήλιος φτάνει στο ψηλότερο σημείο της βόρειας φαινόμενης τροχιάς του: οι μέρες είναι μεγάλες και οι νύχτες μικρές. Το φθινόπωρο, τέλος, η τροχιά του Ήλιου αρχίζει να ξανακατεβαίνει προς τον ορίζοντα όλο και πιο πολύ, με ίσες μέρες και νύχτες. Και ο κύκλος των εποχών τελειώνει με τον Ήλιο και πάλι στο χειμερινό ηλιοστάσιο.

********

Από το facebook του Διονύση  Π. Σιμόπουλου

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

WHITE COLLAR - Βραβευμένη Ελληνική Ταινία μικρού μήκους...''Η Ελληνική ταινία μικρού μήκους, White Collar, ταξίδεψε σε είκοσι χώρες ανά τον κόσμο και σε σχεδόν πενήντα Διεθνή Κινηματογραφικά Φεστιβάλ, αποσπώντας και δύο βραβεία...''

White Collar – βραβευμένη Ελληνική ταινία μικρού μήκους

Η ελληνική ταινία μικρού μήκους, White Collar,  ταξίδεψε σε είκοσι χώρες ανά τον κόσμο και σε σχεδόν πενήντα Διεθνή Κινηματογραφικά Φεστιβάλ, αποσπώντας και δύο βραβεία.
Η υπόθεση της ταινίας διαδραματίζεται σε ένα παράλληλο, όχι όμως τόσο μακρινό σύμπαν, στο οποίο οι πολίτες της χώρας είναι διατεθειμένοι να κάνουν τα πάντα για μία θέση εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, έχει θεσπιστεί ένας νέος τρόπος διεξαγωγής συνεντεύξεων εργασίας, κατά τον οποίο οι τελικοί υποψήφιοι απαντούν σε ερωτήσεις γύρω από τη θέση που διεκδικούν και όποιος απαντάει λάθος, παίζει ένα ιδιόμορφο τύπο ρώσικης ρουλέτας. Έτσι, ο τελικός επιζών παίρνει και τη θέση εργασίας.
Η ταινία συμμετείχε σε πολλά διεθνή φεστιβάλ, με σημαντικότερη την προβολή της στο Comic-Con International, ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ παγκοσμίως, που διοργανώνεται στο San Diego των ΗΠΑ! Επίσης, η ταινία απέσπασε το δεύτερο βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας πρεμιέρας της στο Sand Dune International Short Film Festival της Ινδίας, ενώ πρόσφατα πήρε ειδική διάκριση για το σενάριο της στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Λάρισας – Artfools.
———-

Τη σκηνοθεσία του White Collar υπογράφει η Ναταλία Λαμπροπούλου και το σενάριο ο Σωτήρης Πετρίδης, ενώ πρωταγωνιστούν οι Αναστάσης Ροϊλός, Κυριάκος Δανιηλίδης, Ιωάννα Λαμνή και Τάσος Μπαρνιάς. Την παραγωγή της ταινίας ανέλαβαν οι Ηλέκτρα Αγγελετοπούλου και Σωτήρης Πετρίδης, ενώ άλλοι βασικοί συντελεστές είναι οι οι Θανάσης Κωνσταντόπουλος (Διεύθυνση Φωτογραφίας), Τάνια Ναναυράκη (Μοντάζ), Κατερίνα Κολλιοπούλου (Σκηνογραφία/Ενδυματολογία), Γιάννης Λιόλιος (Ειδικά Εφέ), Αποστόλης Μπαρουξής (Ηχοληψία), Αναστάσης Πετρέλης (Sound Design), Δέσποινα Τριανταφυλλίδου (Associate Producer) και Σοφία Βουλαλά (Μακιγιάζ), ενώ τη μουσική υπογράφει ο Θοδωρής Παπαδημητρίου.
_______________________
   Πηγή: parallaximag.gr
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

ΟΙ 11 ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ...ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΟΝΤΩΣ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ., ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΟΙ ΕΝΤΕΚΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ...!!!!Μία εικόνα είναι τέχνη, η φωτογραφία είναι Τέχνη, επιστήμη : αιχμαλωτίζει, φυλακίζει την ''στιγμή'', της δίνει την αιωνιότητα της μνήμης που της αξίζει, της χαρίζει το στέμμα της αθανασίας έξω από τη χώρα της λήθης....

Οι 11 καλύτερες φωτογραφίες της εβδομάδας (νo.197)

Επιλογή από τις καλύτερες φωτογραφίες της εβδομάδας.
Μετά από μια παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας, οι φετινές βροχοπτώσεις οδήγησαν σε ανθοφορία την περιοχή της λίμνης Diamond Valley, στην Καλιφόρνια. @David McNew

Η φωτογραφία αποτυπώνει τις συνθήκες κράτησης των προσφύγων στα ελληνικά νησιά. Πιο συγκεκριμένα, στο κέντρο της πρώτης υποδοχής και ταυτοποίησης της ΒΙΑΛ, στη Χίο, οι πρόσφυγες στοιβάζονται σε κλουβιά που περιβάλλονται από συρματοπλέγματα.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του VICE, ο χώρος φυλάσσεται από αστυνομικές δυνάμεις, ενώ «υπήρχαν περιπτώσεις που ενώ είχαν πει στους ανθρώπους ότι θα μείνουν για λίγες ώρες, τελικά έμειναν για ολόκληρο βράδυ».

Ζευγάρι Ιρανών περνά δίπλα από ένα στολισμένο αυγό -σύμβολο της Περσικής Πρωτοχρονιάς- σε δρόμο της Τεχεράνης. Η Περσική Πρωτοχρονιά ξεκινά στις 20 Μαρτίου και σηματοδοτεί την έναρξη της Άνοιξης. Αυτή η Πρωτοχρονιά γιορτάζεται εδώ και 3.000 χρονιά όχι μόνο στο Ιράν αλλά και στο Αφγανιστάν, το Αζερμπαϊτζάν και σε περιοχές της δυτικής Κίνας. @EPA / ABEDIN TAHERKENARE

Το άγαλμα του Αριστοτέλη, έξω από την Ακαδημία Αθηνών. @ Intimenews/ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Ο ποταμός Σικάγο «βάφτηκε» στα πράσινα για τον εορτασμό του Αγίου Πατρικίου, ένα έθιμο που ξεκίνησε από το 1962. @Scott Olson

Χωράφι με τουλίπες στην Ολλανδία. @EPA / Remko de Waal

Η αγάπη ως θεραπεία. Η Argi είναι ένας σκύλος που θεραπεύει ψυχές. Το greyhoud επισκέπτεται το Benito Menni, κέντρο για ασθενείς με ψυχικές παθήσεις στην Ισπανία για να πάρει και να δώσει αγάπη, χαρίζοντας στα ταραγμένα μυαλά, λίγη πολύτιμη γαλήνη. @ REUTERS/Susana Vera

Στιγμιότυπο από αγώνα στο Ρότερνταμ για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα. @Dean Mouhtaropoulos

Σαλπιστές στο αβαείο του Westminster, στο Λονδίνο. @Ben Stanstall

Ανοιξη στον πάγο. Μια καθυστερημένη κακοκαιρία έπληξε την Νέα Υόρκη με αρκετό χιόνι και θυελλώδεις ανέμους. @REUTERS/Jonathan Ernst

Το τεράτιο μπλαντχάουντ μοιάζει σαν να λέει κάτι στην ιδιοκτήτριά του, πριν βγει στο αγωνιστικό ρινγκ για τον διαγωνισμό Crufts. Το Crufts διοργανώθηκε για 126η χρονιά στο Μπέρμινγχαμ της Βρετανίας, προσελκύοντας 160.000 ιδιοκτήτες και λάτρεις σκυλιών. @ Matt Cardy

Στιγμιότυπο από την ανατολή του ηλίου στη λίμνη Μπάλατον, νοτιοδυτικά της Βουδαπέστης. @EPA / GYORGY VARGA
_____________
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

ΉΤΑΝ Ο ΝΕΥΤΩΝΑΣ ΨΕΥΔΟΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ ; ''Κάθε σώμα διατηρεί την κατάσταση της ακινησίας ή της ομαλής ευθύγραμμης κίνησης, μέχρι το σημείο εκείνο που θα εφαρμοστούν δυνάμεις πάνω του και θα μεταβάλουν την κινητική του κατάσταση'' [αρχή της αδράνειας]...Η μεταβολή της κίνησης είναι ανάλογη προς την δύναμη που εφαρμόζεται πάνω στο σώμα και πραγματοποιείται κατά την διεύθυνση της ευθείας, στην οποία εφαρμόζεται η δύναμη...''

Ήταν o Νεύτωνας ψευδοεπιστήμονας;

Το 1936 έμελλε να αποτελέσει έτος-σταθμό για την ιστορία της επιστήμης, καθώς τότε είδαν το φως της δημοσιότητας πολλά προσωπικά χειρόγραφα του Νεύτωνα. Τα χειρόγραφα αυτά ήταν κυρίως σημειώσεις και ημερολόγια που πραγματεύονταν ζητήματα αλχημείας, θεολογίας και μεταφυσικής και τιτλοφορούνταν «χειρόγραφα μη επιστημονικού ενδιαφέροντος». Μήπως λοιπόν σκεφτόμαστε αναχρονιστικά όταν ονομάζουμε τον Νεύτωνα επιστήμονα με τη σημερινή αυστηρή έννοια; Ήταν άραγε ο πρώτος επιστήμονας ή ο τελευταίος μάγος;
ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΜΩΣ τα πράγματα από την αρχή.
Το 1642 γεννήθηκε στο Woolsthorpe ο Ισαάκ Νεύτωνας, την ίδια χρονιά που πέθανε ο Γαλιλαίος, ο μεγάλος μαθηματικός και φυσικός φιλόσοφος. Όταν ήταν 19 ετών πήγε στο Trinity College του Cambridge και σε ηλικία 27 ετών έγινε καθηγητής μαθηματικών στο φημισμένο αυτό πανεπιστήμιο.
Από πολύ νωρίς φάνηκε ότι ο Νεύτωνας διέφερε από τους υπόλοιπους καθηγητές και ότι ήταν κλειστός χαρακτήρας, αφού είχε ελάχιστες γνωριμίες. Ωστόσο, αυτό δεν τον εμπόδισε να επιδοθεί στη μελέτη της φύσης και να κληροδοτήσει στις επόμενες γενιές ένα τεράστιο έργο. Το 1666 επέστρεψε στη γενέτειρά του, λόγω μιας επιδημίας πανούκλας που είχε ενσκήψει στο Cambridge, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί η προσωρινή εκκένωσή του. Τότε λέγεται ότι διαμόρφωσε, μέσα σε ένα διάστημα δύο ετών (1668-1669), τις βασικές αρχές του διαφορικού λογισμού -μέθοδο των ροών, το ονόμαζε-, τους βασικούς νόμους για την κίνηση των σωμάτων και την ιδέα για μια δύναμη που επιδρά στα σώματα, τη βαρύτητα. Τα δύο αυτά έτη έχουν μείνει γνωστά στην ιστορία της επιστήμης ως τα θαυμαστά χρόνια του Νεύτωνα.
3 νόμοι της κίνησης
► «Κάθε σώμα διατηρεί την κατάσταση της ακινησίας ή της ομαλής ευθύγραμμης κίνη σης, μέχρι το σημείο εκείνο που θα εφαρμοστούν δυνάμεις πάνω του και θα μεταβάλουν την κινητική του κατάσταση» (αρχή της αδράνειας).
► «Η μεταβολή της κίνησης είναι ανάλογη προς τη δύναμη που εφαρμόζεται πάνω στο σώμα και πραγματοποιείται κατά τη διεύθυνση της ευθείας, στην οποία εφαρμόζεται η δύναμη».
ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ του Νεύτωνα που προκάλεσε τις περισσότερες αντιδράσεις εκείνη την εποχή ήταν η εισαγωγή στο σύστημά του μιας δύναμης που δρούσε εξ αποστάσεως και επηρέαζε όλα ανεξαιρέτως τα σώματα στο σύνολό τους. Αυτά η δύναμη ήταν η βαρύτητα, αλλά, αν και διατυπώθηκε μαθηματικά ως νόμος-της παγκόσμιας έλξης, ο Νεύτωνας δεν κατάφερε ποτέ να δώσει μια ικανοποιητική εξήγηση για την αιτία της ύπαρξης αυτής της δύναμης. Ήταν κάτι που παραδεχόταν και ο ίδιος, αφού σε κάποιο από τα γραπτά του ανέφερε τα εξής: «Δεν μπόρεσα να ανακαλυψω την αιτία της βαρύτητας από τα φαινόμενα, γι’ αυτό και δεν κάνω υποθέσεις». Και όμως ο Νεύτωνας είχε διατυπώσει μια υπόθεση, που προκάλεσε τις αντιδράσεις πολλών συναδέλφων του, οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι θεμελίωνε τη φυσική σε μεταφυσικά θεμέλια και επανέφερε μεσαιωνικές δοξασίες.
Η εποχή του Νεύτωνα
Είναι αναγκαίο σε αυτό το σημείο να αναφερθούμε εν συντομία στο ευρύτερο πλαίσιο της εποχής στην οποία έζησε ο Νεύτωνας. Ήδη με τον Κοπέρνικο, τον Κέπλερ, τον Καρτέσιο και τον Γαλιλαίο είχε αρχίσει μια σταδιακή αποδόμηση του μεσαιωνικού κοσμοειδώλου. Η Γη είχε εκσφενδονιστεί στους ουρανούς, για να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια του Αλεξάντερ Κοϊρέ, ως μια ασήμαντη ποσότητα αστρικής ύλης. Η αριστοτέλεια κοσμολογία του πεπερασμένου σύμπαντος, με τη διάκριση σε δύο περιοχές, την υπερσελήνια και την υποσελήνια, είχε καταργηθεί και το σύμπαν δεν καθοδηγούνταν πλέον από τη βούληση πνευμάτων, αλλά από φυσικούς, καθολικούς νόμους. Αυτό ήταν το «επιστημονικό» κλίμα της εποχής, κατά την οποία η «επιστημονική κοινότητα» ένιωθε ότι πραγματοποιούνταν αλματώδη βήματα προς τα εμπρός, γκρεμίζοντας τις μεταφυσικές δοξασίες του παρελθόντος. (Οι λέξεις επιστημονικό και επιστημονική κοινότητα είναι εντός εισαγωγικών, διότι εκείνη την εποχή δεν ήταν ακόμη διαμορφωμένη η έννοια του επιστήμονα. Πιο δόκιμος είναι ο όρος φυσικός φιλόσοφος.) Η κύρια ένσταση εστιαζόταν, λοιπόν, στην άσκηση αυτής της αποκρυφιστικής δύναμης που δρούσε από απόσταση και φάνταζε ως μια εναλλακτική θεώρηση της αριστοτέλειας θεωρίας περί φυσικών τάσεων και θέσεων των σωμάτων, σύμφωνα με την οποία κάθε σώμα έχει το δικό του συγκεκριμένο τόπο στη Γη, ανάλογα με τη σύνθεσή του.
Αυτό ήταν το κλίμα του 17ου αιώνα. Ένα κλίμα αισιοδοξίας που έμελλε να γίνει εντονότερο με την κυκλοφορία του περίφημου έργου του Νεύτωνα «Μαθηματικές Αρχές Φυσικής Φιλοσοφίας», το 1687. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι με το έργο αυτό κορυφώθηκε η Επιστημονική Επανάσταση και ο Γουάιτχεντ (Whitehead, Alfred North) αναγκάστηκε να χαρακτηρίσει το 17ο αιώνα ως αιώνα της μεγαλοφυΐας.
Αυτά όλα είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους μας. Αλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ολόκληρες γενιές ανά τον κόσμο, στο πλαίσιο της βασικής τους εκπαίδευσης στο σχολείο, έχουν χρησιμοποιήσει τη νευτώνεια ορολογία και έχουν μάθει τα μυστικά της φύσης από το έργο του μεγάλου Άγγλου φυσικού.
Ήταν όμως μόνο αυτό ο Νεύτωνας;
Ένας άμεμπτος φυσικός φιλόσοφος που έθεσε τις βάσεις της κλασικής φυσικής, ενώ κλεινόταν στο δωμάτιό του και μελετούσε μόνο μαθηματικά και φυσική; Έπρεπε να περάσουν περισσότερα από 200 χρόνια από το θάνατο του Νεύτωνα για να διαπιστώσει η επιστημονική κοινότητα, αλλά και όλος ο κόσμος, ότι η εικόνα που είχαμε για τον Νεύτωνα ήταν εν μέρει σωστή. Χάρη στην ανιψιά του, που διατήρησε τα περισσότερα χειρόγραφά του, αλλά και στη συνήθεια του ίδιου του Νεύτωνα να μην καταστρέφει τις σημειώσεις του, είμαστε στην πλεονεκτική θέση να γνωρίσουμε ξανά αυτή την πολυσχιδή προσωπικότητα. Έχει υπολογιστεί ότι πάνω από 1.000.000 λέξεις είναι αφιερωμένες στην αλχημεία, το 1/6 από τις οποίες δημιουργήθηκε κατά την περίοδο των λεγάμενων θαυμαστών χρόνων του Νεύτωνα. Σήμερα είναι γνωστό ότι μεγαλύτερο χρόνο στη σκέψη του Νεύτωνα καταλάμβαναν η αλχημεία, η θεολογία και η προσπάθεια της ακριβούς χρονολόγησης ιστορικών επεισοδίων της Βίβλου, παρά η φυσική φιλοσοφία αυτή καθαυτή. Λογοτεχνικά έργα, νουβέλες, μελέτες, ακόμη και κινηματογραφικά έργα έχουν δώσει σήμερα μια ενδεικτική εικόνα της αλχημείας κατά την περίοδο της Αναγέννησης και όχι μόνο.
Ποιο θεωρούσε ο Νεύτωνας ως μεγαλύτερο επίτευγμά του; Τα σχόλιά του για το βιβλίο του Δανιήλ στην Παλαιό Διαθήκη.
Ο ΣΤΟΧΟΣ των αλχημιστών ήταν, λοιπόν, η αιώνια νεότητα και ο πλούτος; Φυσικά, αλλά όχι μόνο αυτά. Σήμερα είναι γνωστά η συνεισφορά όλων εκείνων των ερευνητών που είχαν αλχημικά ενδιαφέροντα. Σε αυτούς οφείλονται πολλές παρατηρήσεις και βελτιώσεις σε πειραματικούς σωλήνες και σε εργαστηριακά όργανα, ώστε να προσδιορίζονται επακριβώς οι εκάστοτε ποσότητες των ουσιών, όπως επίσης και μελέτες που αφορούσαν στη φαρμακευτική, καθώς συχνά, στην προσπάθειά τους να βρουν τη φιλοσοφική λίθο, παρήγαγαν ουσίες με θεραπευτικές ιδιότητες.
Αλχημιστικές επιδιώξεις
► Η ανακάλυψη της φιλοσοφικής λίθου που θα έδινε το δικαίωμα στον αλχημιστή να αποκτήσει αιώνια νεότητα και πλούτο.
► Η μεταστοιχείωση ευτελών μετάλλων σε χρυσό.
Η εμφάνιση των αλχημικών χειρογράφων του Νεύτωνα διεύρυνε το γνωσιακό μας οπλοστάσιο, όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για την ευρύτερη περίοδο του 17ου αιώνα και το ρόλο της αλχημείας και των μεταφυσικών, εν γένει, αντιλήψεων στην Επιστημονική Επανάσταση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε και την εμμονή του Κέπλερ να βλέπει κανονικά σιερεά στη διάταξη των πλανητών, επηρεασμένος από μεταφυσικές παραδοχές, πλατωνικής προέλευσης. Ο Ρίτσαρντ Βέστφαλ (Richard Westfall), ο εγκυρότερος ίσως μελετητής του Νεύτωνα, υπογραμμίζει ότι «η αλί χημεία διεύρυνε τους | ορίζοντες του Νεύτωνα», ενώ η γνωστή ιστορικός της επιστήμης Μπέτι Τζο Ντομπς (Betty Jo Teeter Dobbs) τονίζει ότι «προσπαθούσε να συλλάβει το θείο έργο μέσω της  αλχημείας και των μαθηματικών».
Ο Νεύτωνας καταχώριζε συστηματικά παρατηρήσεις που έκανε στο εργαστήριό του για τον υδράργυρο, το χαλκό και τον κασσίτερο.
Ισαάκ Νεύτων, φυσικός φιλόσοφος και μαθηματικός- Thomas Hudson
Για τους αλχημιστές ο υδράργυρος ήταν η πρώτη ύλη, από την οποία προέρχονται και σχηματίζονται όλα τα υπόλοιπα μέταλλα. Το πότε ακριβώς άρχισε ο Νεύτωνας να ασχολείται συστηματικά με την αλχημεία δεν μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα. Κάποιες ενδείξεις υπάρχουν για το 1668 ή το 1669, χωρίς αυτό να είναι απόλυτο. Το σίγουρο είναι πάντως ότι επηρεάστηκε βαθύτατα από μια αλχημική πραγματεία του Τζορτζ Στάρκι (George Starkey), ο οποίος έγραφε με το ψευδώνυμο Eirenaeus Philalethes και έφερε τον τίτλο «Βεβαιωμένη Πυροτεχνία». Φαίνεται ότι σε ένα πρώτο στάδιο ξεκίνησε να μελετά τη συστηματική ή ορθολογιστική θεωρία της χημείας, για να την εγκαταλείψει πολύ νωρίς για την αλχημεία. Στην προσπάθειά του να γνωρίσει καλύτερα αυτό τον κόσμο της αλχημείας, αντέγραφε συστηματικά πολλά κομμάτια από το έργο του Στάρκι, ερχόταν σε επαφή με το έργο άλλων αλχημιστών, όπως του Sendivogius, και πραγματοποιούσε και ο ίδιος αλχημικά πειράματα. Από τα αποκόμματα των λογαριασμών του προκύπτει ότι μεταξύ άλλων αγόραζε ανά τακτά χρονικά διαστήματα διάφορα εργαστηριακά σκεύη, ενώ η αγορά της εξάτομης συλλογής συγγραμμάτων αλχημείας, με τον τίτλο «Theatrum Chemicum», έχει το δικό της ξεχωριστό ενδιαφέρον.
Σε όλη του τη ζωή αναζητούσε την αλήθεια. Αλήθεια για τη φύση, αλήθεια για την ορθή μαθηματική διατύπωση του διαφορικού λογισμού, αλήθεια για τη σύνθεση του φωτός.
Τι ώθησε όμως τον Νεύτωνα να ασχοληθεί με την αλχημεία; Ποιος ήταν, με άλλα λόγια, ο απώτερος σκοπός του; Στο σύνολό τους οι χειρόγραφες σημειώσεις του δεν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Νεύτωνας επιδίωκε να δημιουργήσει χρυσό από ευτελή μέταλλα.
Η απάντηση στο ερώτημα αυτό πρέπει να αναζητηθεί με γνώμονα το γενικότερο χαρακτήρα του Άγγλου φυσικού. Σε όλη του τη ζωή αναζητούσε την αλήθεια. Αλήθεια για τη φύση, αλήθεια για την ορθή μαθηματική διατύπωση του διαφορικού λογισμού, αλήθεια για τη σύνθεση του φωτός. Επίσης, πρέπει να εστιάσουμε ξανά την προσοχή μας στο ευρύτερο πλαίσιο της εποχής.
Ο Νεύτωνας ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της αποσύνθεσης του μεσαιωνικού κοσμοειδώλου και της διαμόρφωσης μια νέας, μηχανοκρατικής θεώρησης για τη φύση. Είχε συμβάλει στο να τεθούν οι σωστές βάσεις της νέας φυσικής φιλοσοφίας. Φαίνεται ότι αυτό δεν τον ικανοποιούσε και αναζητούσε νέους δρόμους προσέγγισης της αλήθειας και του Θεού. Και η αλχημεία φάνταζε το ιδανικό μέσο πρόσβασης. Δανειζόμενοι πάλι ένα κομμάτι από τη βιογραφία του Βέστφαλ, γίνεται σαφέστερη η άνω θέση. Συγκεκριμένα αναφέρει: «Είναι αναγκαίο να δούμε το ενδιαφέρον του Νεύτωνα για την αλχημεία ως εκδήλωση εξέγερσης ενάντια στους φραγμούς που επέβαλλε η μηχανιστική σκέψη στη φυσική φιλοσοφία».

******

Του Διονύση Νίκα – περιοδικό Discovery & Science 7/2005
Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Η ΤΕΧΝΗ ΤΙΜΑ ΤΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ...''Αγρότισσες, εργάτριες, νοικοκυρές...είναι οι γυναίκες που έζησαν και εργάστηκαν σκληρά σε περασμένους αιώνες, όπως αποτυπώθηκαν σε μία σειρά από έργα σημαντικών ζωγράφων. Πολύ πριν η γυναίκα διεκδικήσει το δικαίωμά της στην εργασία...''

Η τέχνη τιμά τις εργαζόμενες γυναίκες

Αγρότισσες, εργάτριες, νοικοκυρές… είναι οι γυναίκες  που έζησαν και εργάστηκαν σκληρά σε περασμένους αιώνες, όπως αποτυπώθηκαν σε μια σειρά από έργα σημαντικών  ζωγράφων. Πολύ πριν η γυναίκα διεκδικήσει το δικαίωμά της στην εργασία…
Το έργο του τίτλου είναι του ζωγράφου: Louis Emile Adan κι έχει τίτλο: «Gilding Shop».
Οικιακά – «Μαγείρισσες – Υπηρέτριες – Πλύστρες»
Όλα αυτά που κάνει μια γυναίκα όταν «δεν κάνει τίποτα». Όταν δεν εργάζεται. Αποτυπωμένα στον καμβά μεγάλων ζωγράφων, από τoν Camille Pissarro και τον Degas έως και τον Γερμενή. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον Jean Francois Millet.
Τον ζωγράφο που αγάπησε με σεβασμό τις γυναίκες και τις ζωγράφιζε σε ώρα εργασίας: την κοπέλα που κουβαλάει γάλα, τη γυναίκα που φουρνίζει, το κορίτσι που φτιάχνει βούτυρο…
Gerard Ter Borch: «A maid milking a cow in a barn»
Jean Francois Millet: «Woman baking bread»
Βασίλειος Γερμενής: «Σάρωμα της αυλής»
Antal Berkes: «Straßenszene»
Camille Pissarro: «The laundry woman»
Edgar Degas: «Woman Ironing»
Δαντέλες – Οι σκλάβες της βελόνας
Από τον Vermeer μέχρι τη Frida Kalho, το κέντημα – ράψιμο – πλέξιμο των ρούχων ή μιας περίτεχνης δάντελας επιβάλλεται για τις γυναίκες… Μόνο που δεν είναι πάντα χόμπυ για  καλλιεργημένες δεσποινίδες  αλλά και πολύ κουραστική δουλειά…
Johannes Vermeer: «The Lacemaker» [c. 1669-70]
Albert  Anker: «sitzende bäuerin beim stricken»
Vincent Van Gogh: «Woman Sewing»
Sergei Arsenievich Vinogradov: ‘Sewing’
Frida Kahlo: «Dona Rosita Morillo»
Αγορά – Πωλήτριες κι Εμπόρισσες
Από τη Δανία ως την Ελλάδα κι από τη Γαλλία μέχρι τo Μεξικό, οι ζωγράφοι απεικονίζουν στα έργα  τους γυναίκες στην αγορά. Όχι μόνο να ψωνίζουν αλλά και να δουλεύουν. Δεν πουλούν μόνο ευωδιαστά λουλούδια αλλά και αρμαθιές σκόρδα ή παγωμένα ψάρια.
Paul Gustave Fischer: «At the Vegetable Market»
Γεώργιος Ιακωβίδης: «η κοιμισμένη ανθοπώλις»
John Singer Sargent: «Venetian Onion Seller»
Ignacio Díaz Olano: «Sardinera»
Diego Rivera: «The flower seller»
Χωράφια – Θηλυκά Υποζύγια
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι γυναίκες-αγρότισσες έχουν σκύψει μπροστά στη μοίρα τους κουβαλώντας στις πλάτες τους ό,τι παράγει ο τόπος  αν δεν ήταν η αγρότισσα που μαζεύει ελιές, τεντωμένη με τα χέρια ψηλά και το βλέμμα της να κοιτάει προς τα πάνω…
Julien Dupré – «Glaneuses»
Vincent Van Gogh: «Two peasant women digging in the field with snow»
Charles Sprague Pearce: «The woodcutter’s daughter»
Jules Breton: «The Shepherd’s Star»
Luigi Bechi: «Picking Olives»
Εργάτριες – Φτηνά και επιδέξια γυναικεία χέρια
Στα εργοστάσια και όχι μόνο…Στις βιοτεχνίες, στα εργαστήρια, στα μαγαζιά, οι γυναίκες-εργάτριες δουλεύουν όπου χρειάζονται ικανά, επιδέξια χέρια και οι ζωγράφοι κάθε εποχής αποτυπώνουν στον καμβά τον μόχθο και την ικανότητά τους.
Isaac Claesz van Swanenburg: «Workers spinning and weaving wool»
Zinaida Serebriakova: «Whitening canvas»
Edgar Seligman: «Women at Work -The Belgian Steel Factory, Goldhawk Road»
Frederick Cayley Robinson: «British Industries- cotton»
_______________________
   Πηγή: nostimonimar.gr
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com